Al mijn vrienden verbouwen

Het is lente en het bouwverlof is voorbij. Niet alleen de professionele bouwvakker heeft de canapé ingeruild voor de stelling, ook de handige Harry’s met cognitieve dagtaken stropen ’s avonds en in het weekend weer de mouwen op, om een nieuwe kinderkamer te maken, of het terras uit te breiden, of om twee woonkamers te verenigen tot een stijlvol geheel, ware het niet van die draagmuur … Enfin, spoedig regent het weer uitnodigingen om met de belofte van een barbecue de werkhandschoenen rond mijn juffershandjes te gespen en één of andere vriend te behoeden voor een publieke kastijding in “Help mijn man is een klusser”.

Hoewel, de jongste jaren word ik niet zo vaak meer gevraagd. Dat zou kunnen liggen aan volgend liedje, dat we met Stanza al eens ten gehore brengen en waarbij al menige bouwheer-achter-de-uren in het publiek stond.

(Al mijn vrienden) Verbouwen

Ik ben een graag geziene gast
als het is om muurtjes af te breken
voor ik het weet heb ik een kruiwagen vast
afgewisseld met spadesteken

De bout zit eindelijk in de muur
een poutrel pakken we met zijn achten
zelfs de Polen worden duur
en de stukadoor kan niet langer wachten

Ik hou niet zo van dat gesleur
‘k lig liever in de zetel dan te sjouwen
ik kocht een sleutel op de deur
Maar al mijn vrienden verbouwen

Dat ruwe werk, dat gaat nog wel
’t is goedkoper dan de fitness
het dak dat instort bij de derde tel
dat vind ik leuk, maar ik krijg zo een stress

van die vriendinnen en hun lijstjes
hmm dat kunnen ze goed
die georganiseerde meisjes
’t is die sexy overall die het hem doet

Ik haat behangpapier en verf
met een borstel ben ik niet te vertrouwen
‘k bezorg de vaklui niet graag stielbederf
maar al mijn vrienden verbouwen

En als ik hen dan vraag waarom
dit hun een levensjaar moest kosten?
klinkt hoongelach alom
en tonen ze hun aftrekposten
hun aftrekposten
hun aftrekposten

Bovendien, is hun argument
ze hebben heel wat kunnen leren
– toen ben ik wijselijk weggerend –
voor … alle volgende keren!

Je moet aanvaarden wie je bent:
ik steek de handen niet gauw uit de mouwen
Ik neem vrede met mijn kaal appartement
Maar al mijn vrienden verbouwen