Matterhorn

Deze week zag ik een aflevering van de Canvascrack waarin een vraag werd gesteld over een bestanddeel van Toblerone chocolade (het antwoord was Nougat). Herman Van Molle leidde de vraag in met de vermelding dat het logo van Toblerone de Zwitserse berg de Matterhorn bevat.

De tragische geschiedenis van deze berg heeft mij een tijdje terug geïnspireerd tot een liedjestekst, die overigens met melodie en arrangement is verrijkt, maar die het Stanza-repertoire nooit heeft gehaald, omdat we nu éénmaal nog niet in het stadium zitten waarin een aandachtig publiek de ene moeilijke tekst na de andere met beate bewondering absorbeert. Voorlopig gaat onze energie naar een verhoogde aanspreking van de onderbuik. Maar op de blog kan het dan weer wél. De actieve lezer kan zich wagen aan een kleine exegese.

Matterhorn

Hé dat is vreemd, ik val en toch ga ik omhoog
En daar gaat Francis met een fraaie boog
En Karel zorgt nu al de hele tijd voor mij
hij heeft me leren kaarten, dus doe Michel er ook maar bij

Bij Eddy stop je maar, die moet heel Engeland
vertellen hoe het lukte langs de leeuwenkant
En heeft die Zwitser daar een mes vast in zijn hand?
laat hem maar snijden, dat doet me sneller glijden van de Matterhorn

Hey Eddy ‘k weet het wel, je vond me nog een kind
het kan me niet meer schelen wat je van me vindt
Zeg aan mijn moeder dat ik het zelf heb verdiend
En doe de groeten aan de Matterhorn, dat is mijn beste vriend